راینر روپ / در: یونگه ولت / ترجمه از آلمانی: ایران در جهان

چه کسی پایش را از گلیم خود درازتر کرده است؟

IRANMA_0908_3

IRANMA_0908_3

بعد از حمله‌ی شیمیایی در ۲۱ اوت در حومه‌ی دمشق که بدون مدرک به دولت سوریه نسبت داده شد، بازها در دولت آمریکا مطمئن بودند که اکنون به جنگ علیه دمشق که مدت‌ها در آرزوی‌اش بودند، خواهند رسید. به گزارش رسانه‌های اسراییلی در آخر هفته‌ی گذشته «یک شخصیت بلندپایه در کاخ سفید» در ۳۱ اوت تلفنی به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل و موشه یالون، وزیر دفاع آن اطلاع داد که آمریکا ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت آینده دست به حمله علیه سوریه خواهد زد. هفته‌ی گذشته گزارش‌هایی در مورد آگاه کردن فرانسوا اولاند، رییس‌جمهور فرانسه از این حمله توسط واشنگتن در رسانه‌ها منتشر شد. در هر دو مورد نام خبردهنده ناشناس باقی ماند. البته او ظاهرا بدون آگاهی اوباما عمل کرده بود که روز بعد از آن به افکار عمومی گفت می‌خواهد موافقت کنگره‌ی آمریکا را برای جنگی جدید جلب کند.

این ماجرا فرصتی است برای نگاه به اختلافی که در پشت‌پرده‌ی به ظاهر یک‌دست قدرت در کاخ سفید، بین ماجراجویان نومحافظه‌کار از یک‌سو و طرفداران نوعی مکتب قدیمی قدرت در آمریکا از سوی دیگر، در جریان است. طرفداران نظریه‌ی دوم می‌خواهند از دخالت مستقیم واشنگتن در یک جنگ دیگر با یک کشور عربی و اسلامی اجتناب کنند، در حالی‌که دسته‌ی اول امید به تغییر سریع حکومت در دمشق و تضعیف و انزوای ایران دارند. این مساله به نفع دولت نتانیاهو در اسراییل نیز است.

به مدد میانجی‌گری روسیه جلوی حمله به سوریه فعلا گرفته شد و ناراحتی زیاد جنگ‌طلبان در واشنگتن و تل آویو و پاریس را در پی داشت. از این گذشته از زمانی که دولت روحانی در ایران بر سر کار است، بهبودی آشکار مناسبات دیپلماتیک بین آمریکا و ایران به چشم می‌خورد. بازها در واشنگتن و غرب خود را هرچه بیشتر منزوی می‌بینند. اما دولت نتانیاهو به جای این‌که هوشیارانه مدتی آرام شود و زبان در کام گیرد، با واکنش‌های خیره‌سرانه از نظر سیاسی، خراب‌کاری می‌کند. برای نمونه بیش از پیش دست به تهدید حمله‌ی نظامی ایران زده است. یا نمایندگان حزب لیکود در مجلس اسراییل به سخنرانی اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل در ۲۴ سپتامبر که در گوش آن‌ها بیش از حد آشتی‌جویانه بود، با این تفسیر واکنش نشان دادند که اکنون آشکار است که «اسراییل دیگر نمی‌تواند امید داشته باشد که اوباما روزی علیه ایران زور به کار ببرد.» نتانیاهو با ناراحتی بسیار یک هفته‌ بعد در مجمع عمومی تهدید کرد که اگر لازم باشد کشورش به تنهایی جلوی ایران را می‌گیرد. به تعبیر او فشار روی ایران باید برقرار بماند؛ چراکه به زعم نتانیاهو ایران فقط دروغ می‌گوید.

البته چنین می‌نماید که نتانیاهو حتی نزد توجیه‌گران و حامیان غربی‌اش، پا را از حد فراتر گذاشته باشد. پورتال وبِ Ynet.com که به دومین روزنامه‌ی بزرگ اسراییل، یدیعوت آهارانوت تعلق دارد، آخر هفته از «یک دیپلمات غربی» نقل کرد: «در مساله‌ی ایران، اسراییل حق وتو ندارد.» در ادامه آمده که نتانیاهو «دیگر هم‌گام با سایر ملت‌ها» نیست. از این گذشته در این فاصله علاقه‌های دیگری مطرح می‌شود. Ynet از یک عضو سابق دولت آمریکا نقل کرد که تشنج‌زدایی احتمالی با ایران هم‌اکنون نیز «توجه شرکت‌های انرژی غربی» را متوجه خود کرده است.

* از: راینر روپ / در: یونگه ولت / ترجمه از آلمانی: ایران در جهان

عنوان اصلی مطلب:

Den Bogen überspannt

18 مهر 1392

Share