بیانیه سازمان جمهوریخواهان ایران

مهندسی انتخابات برای محو بقایای جمهوریت نظام


روند گام به گام مهندسی انتخابات ریاست جمهوری سال 92 توسط نهاد ولایت فقیه به آخرین مراحل خود نزدیک می شود. تصمیم سازان “بیت رهبری” که تجربه دو جنبش انتخاباتی بزرگ مردم ایران در خرداد 76 و خرداد 88 را پشت سر دارند، و یک بار با فلج کردن دولت اصلاحات و بار دیگر با کودتای انتخاباتی و سرکوب خونین جنبش سبز، کوشیدند دو نهاد انتخابی یعنی مجلس و ریاست جمهوری را به زیر سلطه درآوردند، اکنون اندیشه محو کامل بقایای جمهوریت نظام را در سر می پرورند. این بار مهندسی صحنه انتخابات را با تعیین مستقیم نامزدهای جناح های مختلف سیاسی آغاز کردند و با جلوگیری از نامزدی سید محمد خاتمی و حذف هاشمی رفسنجانی که هردو هزینه هنگفتی را به نظام تحمیل کرد، نشان دادند که رهبری بهیچوجه خواهان سر نهادن به رای مردم و تعدیل سیاست خود در صحنه داخلی و بین المللی نیست.

علی خامنه ای که پس از سرکوب جنبش سبز مخالفتی با انتخاب رئیس جمهور از طریق مجلس نداشت و تدارک حقوقی آنرا به آینده محول کرده بود، به ترسیم خطوط کلی انتخابات و مشخصات رئیس جمهور آینده پرداخت. او به صراحت گفت که در این انتخابات حامیان فتنه (یعنی جنبش سبز) نباید شرکت کنند، اما همه سلیقه ها باید شرکت داشته باشند تا حماسه ای سیاسی بیافرینند. دولت آینده نیز باید دولتی مصمم و هماهنگ باشد تا بتواند اقتصادی مقاومتی را به پیش برد. روشن بود که منظور از چنین انتخاباتی، سر برآوردن رئیس جمهوری تابع و مطیع از صندوق رای برای ادامه سیاست های ویران گری است که شخص ولی فقیه از دیر باز طراح آنست.

این انتخابات، نه فقط انتخاباتی غیر آزاد و فاقد حداقل استانداردهای جهانی است، بلکه فاقد جنبه رقابتی جدی و معنادار برای اصلاح طلبان نظام و دارای پی آمدهایی غیر قابل دفاع برای آنهاست. یکی از سویه های غم انگیز این انتخابات، تبری جویی گرایشی از اصلاح طلبان از جنبش سبز و رهبران نمادین و در حصر آن یعنی آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد و نام بردن از آنها برای گرمی بازار انتخابات است. ریشه چنین گفتار و رفتاری را باید در باور متناقض این گرایش به اصلاحات سیاسی بدون نقد نهاد ولایت و ضرورت ایستادگی در برابر خودکامگی وی جستجو کرد.

پیش بینی دوران پس از انتخابات، با توجه به سخنان سعید جلیلی، یکی از کاندیداهای اصلی مورد نظر ولی فقیه، در اولین سخنرانی انتخاباتی خود، چندان دشوار نیست. او با استناد به سخنان آیت الله خمینی ” گسترش نفوذ اسلام و فاتح کردن آن در جهان” را از وظایف سکاندار آینده قوه مجریه درسیاست خارجی میداند و می گوید “اگر برخی این را تشکیل یک امپراطوری بزرگ می دانند، ما باکی نداریم”. چنین سخنانی بعلاوه “اقتصاد مقاومتی” مورد تاکید ولی فقیه، نشان می دهد که دولت آینده چه مسیری را در پیش خواهد گرفت. هیچکدام از نامزدهای دیگر نیز در جایگاهی نیستند که تغییری معنی دار در این مسیر پدید آورند.

در چنین شرایطی، شرکت بخش معینی از مردم در انتخابات ریاست جمهوری و به ویژه در انتخابات همزمان شوراهای شهر و روستا، با توجه به رقابت های محلی و منطقه ای، شرکتی قابل درک است. نظام حاکم اما خواهد کوشید تا از این حضور با بسیج نهادهای امنیتی و نظامی و نظارت بر حوزه های رای گیری و دستکاری در نتایج انتخابات، «حماسه» مورد نظر را متحقق و کاندیدای مطلوب خود را از صندوق ها بیرون کشد و برای آقایان محمد رضا عارف و حسن روحانی نیز آرایی در حد نامزدان شکست خورده در یک انتخابات به اصطلاح «آزاد و رقابتی» قرائت کند.

از همین رو، نیروهای اپوزیسیون آزادیخواه و منتقدان و اصلاح طلبان هشیار نظام، مسئولند در شرایطی که رای شهروندان در این انتخابات فاقد تاثیر و کارآیی، بلکه عاملی برای گرمی بازار اقتدارگرایان است، زنگ های هشدار را به صدا درآورند. ما امیدواریم که نه تنها اصلاح طلبان و طرفداران جنبش سبز، بلکه آقایان محمد خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی نیز با توجه به مسیر روشنی که مهندسی این انتخابات تاکنون طی کرده است، در دام جان بخشیدن به یک شبح انتخاباتی نیفتند و سرمایه ای را که از مخالفت ولی فقیه با خود و سیاست هایشان اندوخته اند دو باره به رایگان در پایِ او نریزند.

به باور ما برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه به عنوان کم هزینه ترین راه تحول دمکراتیک در ایران، در گروی توانمند سازی جامعه مدنی و رشد جنبش های اجتماعی و حضور نیرومند مردم در صحنه سیاسی کشور، با هدف کوتاه کردن دست ولایت فقیه از صندوق رای است. از فضای انتخاباتی کشور در این روزها برای تقویت این روند، اعتراض علیه گروگان گرفتن انتخابات و برای آزادی زندانیان سیاسی و زنده نگاه داشتن اهداف جنبش سبز بهره گیریم.

سازمان جمهوری خواهان ایران
ششم ماه ژوئن 2013
16 خرداد 1392

Share